Dzięki jego pomocy zaczął odnosić pierwsze sukcesy zawodowe.
27 marca 2004 w Radomiu pokonał Tomasza Górskiego, wygrywając po raz pierwszy na zawodowych ringach. Spotkanie zostało zakontraktowane na cztery rundy, ale przeciwnik wytrzymał tylko dwie, po czym się poddał. Następnie dwukrotnie pokonał Roberta Gacka, który wcześniej stoczył tylko jedną walkę. Górski i Gacek są jedynymi polskimi pięściarzami pokonanymi przez Najmana, przy czym w swoich karierach bokserskich nie odnieśli zwycięstwa w żadnym pojedynku. W kolejnych dwóch walkach pokonał Milana Bečáka (mającego na koncie jedno zwycięstwo i 12 porażek) i Douga Phillipsahttp://www.boxrec.com/list_bouts.php?human_id=42799&cat=boxer. (jedynego pięściarza pokonana przez Najmana, który posiadał dodatni bilans w boksie zawodowym)https://boxrec.com/en/proboxer/18137.. 25 marca 2006 zrewanżował się Peterowi Simce (mającemu bilans 2-30) za porażkę sprzed niespełna pięciu lat. Zwycięską passę kontynuował, walcząc z: Piotrem Sapunem (bilans 10-11), Imrichem Borkiem (bilans 2-27) i Alfredem Pollákiem (bilans 0-8).