Kazimierz Bukowski (ur. 10 maja 1933 w Łopusznej koło Nowego Targu, zm. 5 września 1999 w Larnace) – polski ksiądz katolicki, pisarz, teolog.
Życiorys Urodził się na Podhalu, ale od młodych lat mieszkał w Myślenicach. Zdał maturę w 1951, a potem podjął decyzję o studiach teologicznych, które odbył w Krakowskim Seminarium Duchownym i na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Został wyświęcony na kapłana 24 czerwca 1956 roku. W latach 1967–1969 studiował w Rzymie socjologię. Po powrocie do Polski, na polecenie ks. kard. Karola Wojtyły, założył dwumiesięcznik dla księży „Materiały Homiletyczne”. W 1979 otrzymał stypendium naukowe na Uniwersytecie w Lovain la Neuve. W 1982 obronił pracę doktorską na Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie z filozofii miłości Maurice’a Nédoncelle’a, którą napisał pod kierunkiem ks. prof. Józefa Tischnera.
Należał do Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. W swoim dorobku miał kilkanaście pozycji książkowych z dziedziny religioznawstwa. Jego publikacje dydaktyczno-światopoglądowe, m.in. Biblia a literatura polska, były wielokrotnie wznawiane.
Zmarł nagle na Cyprze w trakcie pielgrzymki śladami św. Piotra.