Wideo-tożsamość budować ma się w wyniku spójnego połączenia owych typologii w formie projekcji ekranowej. Teoria Wideo-tożsamości opiera się na trzech paralelach: Paralela found footage i kultury jako zbioru znaków i cytatów. Paralela home wideo i poznania zmysłowego. Paralela Wizji Zamkniętych Oczu i obrazów wewnętrznych które pojawiają się w umyśle po oderwaniu go od bodźców zewnętrznych (np. komora deprywacji sensorycznej).
W tym sensie jego teoria dąży do scalenia w wideo rozmaitych kanałów ludzkiej percepcji świata. Od czasu K. Irzykowskiego jest to jedyna polska tak komplementarna teoria, która ma zastosowanie nie tylko na polu twórczości wideo, ale także daje się zastosować do wszelkiego rodzaju twórczości filmowej (według Brzezińskiego język filmu jest nasycony terrorem poprawności który zmienia nawyki percepcyjne i sprawia, że wypowiedź filmowa uzależniona jest od kapitału).