Anioł Dowgird herbu Łabędź, pseud.: Autor „Wykładu przyrodzonych myślenia prawideł”, (ur. 2 grudnia 1776 w majątku Jurkowszczyzna, powiat mścisławski; zm. 26 kwietnia 1835 w Wilnie) – polski filozof i kaznodzieja, profesor Uniwersytetu Wileńskiego, członek korespondent Towarzystwa Królewskiego Przyjaciół Nauk w Warszawie w 1829 rokuLista imienna członków Towarzystwa Królewskiego Przyjaciół Nauk w Warszawie w styczniu 1829 roku, [Warszawa], , s. 10..
Życiorys Urodził się jako syn Stanisława Dowgirda, zubożałego ziemianina. Naukę pobierał (od roku 1786) kolejno w szkołach jezuickich (w Mohylewie i w Mścisławiu), w Akademii Połockiej i szkołach pijarskich (w Dąbrownie). W roku 1791 (17 sierpnia) wstąpił do zgromadzenia pijarów w Lubieszowie, złożył śluby zakonne (1793), a w roku 1801 uzyskał święcenia kapłańskie. W tym okresie studiował w Dąbrowicy i w Szkole Głównej Wielkiego Księstwa Litewskiego. Następnie (w latach 1796–1807) uczył w szkołach pijarskich (Lida, Wiłkomierz, Witebsk, Łużki, Szczuczyn) i przez pewien czas (lata 1818–1832) był profesorem logiki i etyki na Uniwersytecie Wileńskim.