Zaplanowano trzy masowe zjazdy sympatyków Bloku: w Wielkim Tyrnowie (przewidziany na 17 września 1922), w Płowdiwie (1 listopada) i kulminacyjny w stolicy kraju, Sofii (15 listopada).
Wieści o planowanych demonstracjach dotarły do rządu Stambolijskiego, który postanowił im zapobiec przy użyciu siły. W tym celu do Wielkiego Tyrnowa wezwano z całej Bułgarii aktywistów Bułgarskiego Ludowego Związku Chłopskiego, pod pretekstem ich uczestnictwa w Kongresie Plantatorów Buraków. Jednocześnie Komitet na rzecz Dyktatury Wiejskiej (organizacja powołana przez ludowców w maju 1922) wydał okólnik, w którym polecał fizyczne zlikwidowanie liderów opozycji. Realizacji tego makabrycznego planu przeszkodził jednak sprzeciw ministra spraw wewnętrznych, Rajka Daskałowa.
16 września liderzy Bloku Konstytucyjnego, wśród których byli m.in. Najczo Canow, Teodor Teodorow, Michaił Madżarow, Stojan Danew, Aleksandyr Malinow i Petko Stojanow, wyruszyli pociągiem z Sofii do Wielkiego Tyrnowa. Na stacji w mieście Dolni Dybnik politycy zostali zaatakowani przez uzbrojoną grupę sympatyków ludowców. Napastnicy przez pewien czas maltretowali swoje ofiary, a następnie zamknęli je w koszarach wojskowych. Również na kilku innych dworcach zatrzymano pociągi ze zwolennikami koalicji, które następnie zostały zawrócone.