Maria Minczewska (ur. 23 czerwca 1922 r. w Zamościu, zm. 17 czerwca 1980 r. w Warszawie) – polska pielęgniarka, pedagog, działaczka społeczna, oficer.
Absolwentka Liceum Ogólnokształcącego im. Adama Mickiewicza w Zamościu (1939). Po wybuchu II wojny światowej była ochotniczką-sanitariuszką w ewakuacyjnym szpitalu wojskowym działającym w tymże liceum. 1 września 1940 r. rozpoczęła naukę w Warszawskiej Szkole Pielęgniarek, którą ukończyła w 1942 r. Działała również w konspiracji. Następnie podjęła pracę w Klinice Dziecięcej prof. Mieczysława Michałowicza w Warszawie. Po kilku miesiącach wróciła do Zamościa. W latach 1943–1945 pracowała w tamtejszym szpitalu powiatowym, m.in. pomagała w ucieczkach rannym partyzantom z terenu Zamojszczyzny.
Po zakończeniu wojny wstąpiła do 68. Wojskowego Polowego Szpitala. W latach 1945–1946 pracowała w krakowskim Państwowym Urzędzie Repatriacyjnym (PUR). Następnie w inspektoracie szkolnym w Nowym Targu (1946–1947). Zajmowała się tam zagadnieniami związanymi z higieną szkolną. W latach 1947–1949 pracowała w Powiatowym Ośrodku Zdrowia w Zamościu jako instruktorka pielęgniarek. Od 1949 r. do 1954 r. była inspektorką i wizytatorką szkół medycznych w Wojewódzkim Wydziale Zdrowia PWRN w Łodzi.