Władysława Szoc z d. Goch (ur. 18 sierpnia 1911 r. w Łychowie Szlacheckim, zm. 23 listopada 1979 r. w Belgii) – polska pielęgniarka, pedagog, działaczka społeczna i samorządowa, pionierka szkolnictwa pielęgniarskiego na Lubelszczyźnie.
Życiorys Dzieciństwo spędziła w Łychowie Szlacheckim (k. Kraśnika), gdzie jej rodzice (Walenty Goch i Józefa z d. Grabczak) zajmowali się prowadzeniem gospodarstwa rolnego (4,5 ha). Wykształcenie średnie uzyskała w koedukacyjnym gimnazjum w Kraśniku (1928). W 1929 r. rozpoczęła edukację w Szkole Pielęgniarstwa PCK w Warszawie. Po uzyskaniu tytułu pielęgniarki dyplomowanej podjęła pracę w szkole jako instruktorka zawodu (od 1 stycznia 1932 r. do sierpnia 1933 r.). W 1933 r. wyjechała do Lwowa, gdzie była zatrudniona na stanowisku instrumentariuszki w szpitalu wojskowym (do 1936 r.).