Na dolnej i górnej stacji w części podwodnej szyny są rozdwojone, koła dolne trafiają na inne szyny niż górne i tym sposobem wózek przybiera pozycję poziomą, umożliwiającą statkom wpłynięcie nań lub spłynięcie.
Najniżej położona pochylnia Całuny, zbudowana później niż pozostałe, zamiast koła wodnego ma napęd w postaci turbiny Francisa, natomiast system przeciągania wózków jest taki sam.
Ostatni odcinek systemu kanałów z Ostródy do Starych Jabłonek (a właściwie do Staszkowa) przez Jezioro Pauzeńskie o długości 16,8 kmStarsze źródła podają długość 16,9 km. oddano do użytku dopiero w 1873. Z uwagi na względy ochrony przyrody odcinek ten jest dostępny wyłącznie dla kajaków i żaglówek.
Budowa kanału była droższa o około 10% od kosztu budowy Wieży Eiffla w Paryżu. Wartość poniesionych nakładów inwestycyjnych odpowiadała wartości 2,4 t złota.
Znaczenie gospodarcze kanału Kanał w XIX w. (1844–1860), jako szlak komunikacyjny, pełnił ważną rolę gospodarczą przyczyniając się do rozwoju pojezierzy Ostródzkiego i Iławskiego i ich komunikacji z portami w Gdańsku i Elblągu, do których przewożono głównie płody rolne (zwłaszcza zboże) i drewno. Mniejsze znaczenie miał dla transportu artykułów przemysłowych.