Układ współrzędnych biegunowych (układ współrzędnych polarnych) – układ współrzędnych na płaszczyźnie wyznaczony przez dwie figury: pewien punkt zwany biegunem; półprostą o początku w punkcie zwaną osią biegunową.

Definicja mały

Każdemu punktowi płaszczyzny przypisujemy jego współrzędne biegunowe, jak następujeFranciszek Leja: Geometria analityczna. Wydanie 6. PWN, Warszawa 1976, strona 45.: promień wodzący punktu to jego odległość od bieguna, amplituda punktu to wartość kąta skierowanego pomiędzy półprostą a wektorem

Dla jednoznaczności przyjmuje się, że współrzędne bieguna są równe O amplitudzie możemy zakładać, że (niektórzy autorzy przyjmują ).

Rys historyczny Układ współrzędnych biegunowych został wprowadzony i rozwinięty w Europie w XVII wieku. W XVII w. Bonaventura CavalieriBonaventura Cavalieri: Geometria indivisilibus continuorum. Bonn 1653. (Pierwsze wydanie ukazało się w 1635).