Stan prawny Początkowo taniec erotyczny kojarzony był z dość prymitywnym rodzajem rozrywki, praktykowanym w klubach nocnych, często powiązanym wprost z pokazami striptizu czy wręcz prostytucją. Z czasem pojawiło się wiele odmian, często w wersjach soft, a sam taniec awansował do mian sztuki i pokazów artystycznych. Mimo to, zależnie od interpretacji oraz lokalnie przyjętych zasad kulturalnych bywa, że do dziś budzi kontrowersje, a nawet bywa penalizowany.
Na gruncie polskim dylemat, czy taniec erotyczny jest usługą kulturalną, musiał rozstrzygnąć dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej. O interpretację indywidualną bowiem w sprawie podatku VAT zwróciła się kobieta, która prezentowała „autorskie pokazy erotyczne” na portalu umożliwiającym otrzymywanie elektronicznych „żetonów” od fanów. Uważała, że ze względu na artystyczny i autorski charakter występów przysługiwało jej zwolnienie z podatku od towarów i usług czyli VAT-u. Podnosiła kwestie, że były to utwory sceniczne taneczne i sceniczno-muzyczne. Spektakle-pokazy były indywidualnym przekazem dla widza wzbogaconym o elementy tańca. Najczęściej tematem była erotyka życia codziennego oraz fantazje. Ponadto odnosiły się one do „kultury erotyki”, w tym przypadku „kultury erotyki azjatyckiej”.