Pęcherznica (Physocarpus) – rodzaj roślin należący do rodziny różowatych (Rosaceae). Obejmuje 7 gatunków, z których jeden (P. amurensis) występuje w północno-wschodniej Azji, a pozostałe w Ameryce Północnej (od północnego Meksyku po Alaskę i Quebec). Pęcherznica kalinolistna P. opulifolius jest popularnie uprawiana jako krzew ozdobny w Europie i Ameryce Północnej.
Morfologia Pokrój Krzewy o sezonowym ulistnieniu. Osiągają wysokość do 4–6 m. Pędów jest zwykle od 5 do 20, prosto wzniesionych lub rozchylających się, nagich lub owłosionych gwiazdkowato. Zwykle z korą łuszczącą się długimi, wąskimi pasmami. Obecne krótkopędy. Liście Skrętoległe, z przylistkami, ogonkowe, pojedyncze, silnie użyłkowane. Blaszka w zarysie owalna, jajowata do zaokrąglonej, zwykle z 3–5 klapami, karbowana pojedynczo lub podwójnie, czasem podwójnie ząbkowana. Jesienią przebarwiają się na bladożółto. Kwiaty Niewielkie (o średnicy 5–12 mm), zebrane po 5–50 w baldachogrona wyrastające na szczytach pędów (także krótkopędów). Kwiaty szypułkowe z hypancjum miseczkowatym lub dzwonkowatym o średnicy do 3 mm. Działek kielicha jest 5 odstających lub odgiętych. Płatków korony także jest 5, są one białe lub różowe, okrągłe do eliptycznych, czasem o brzegu nieregularnie ząbkowanym. Pręcików jest 20–40 o długości krótszej, równej lub dłuższej od płatków.