Historia Pierwotnie w okolicy tej istniały dwie arabskie wioski Farwana i al-Aszrafija. Pierwsza z nich została wysiedlona i zniszczona przez żydowskich żołnierzy Hagany w dniu 11 maja 1948 roku podczas wojny domowej w Palestynie. Natomiast druga została wysiedlona i zniszczona w dniu 12 maja 1948 roku. Dużo wcześniej tutejsze grunty wykupiły od arabskich mieszkańców żydowskie organizacje syjonistyczne.
Grupa założycielska kibucu zawiązała się w 1938 roku. Byli to członkowie żydowskiego ruchu młodzieżowego Bene Akiwa. Przez siedem lat uczyli się oni rolnictwa i zdobywali doświadczenie w rejonie osady Sede Ja’akow. W latach 1945–1948 tymczasowo mieszkali w osadzie Pardes Channa. W trakcie I wojny izraelsko-arabskiej przenieśli się do Doliny Bet Sze’an i w dniu 10 czerwca 1948 roku założyli nowy kibuc. Początkowo ściśle współpracowali z mieszkańcami sąsiedniego świeckiego kibucu Reszafim, ale po uzyskaniu samodzielności, w czerwcu 1949 roku obie osady rozdzieliły się. W latach 90. XX wieku kibuc przeszedł przez proces prywatyzacji, zachowując kolektywną organizację instytucji kultury, edukacji i ochrony zdrowia.
Kultura i sport W kibucu znajduje się ośrodek kultury z biblioteką, basen kąpielowy, sala sportowa z siłownią i boisko do piłki nożnej.