Krótkodzioby polski (ang. Polish short beak Tumbler, niem. Polnischer Kurze, franc. Culbutant Polonais à bec court), również szek, staluch w zależności od ubarwienia – rasa gołębia zaliczana do grupy lotnych (IX). Dawniej wyróżniano kilka odmian o różnych nazwach, z uwagi na upierzenie, najczęściej określane mianem "polskich szeków". Przy rejestracji rasy w Federacji Europejskiej nie wyróżniono tych odmian, tworząc z nich jedną rasę.
Krótkodzioby polski jest jedną z najmniejszych ras hodowlanych gołębi na świecie. W małej i delikatnej budowie ptaka wyróżnia się krótki dziób i kostkowa głowa. Podniecone gołębie wykazują charakterystyczne zachowanie stawania na palcach.
Historia rasy
Za najwcześniejszą wzmiankę o rasie Manfred Uglorz uznaje książkę Bronisława Obfidowicza Polskie gołębie rasowe i ich chów z 1904 roku, gdzie gołębie te określane są jako lwowskie szeki. Eugeniusz Terlecki w pozycji Chów gołębi z 1907 roku wspomina, że "szek lwowski (...) obecnie prawie wyginął". Zdaniem Uglorza pogłowie tych gołębi zostało jednak odbudowane mimo obu wojen światowych i ptaki te określa się stosowaną dziś nazwą rasy.