Działalność publiczna Wraz z wybuchem I wojny światowej sytuacja społeczności żydowskiej w Palestynie uległa znacznemu pogorszeniu. Władze tureckie prześladowały Żydów, uznając ich za sojuszników Wielkiej Brytanii i potencjalnych wrogów. Doprowadziło to do poważnego kryzysu gospodarczego, wzrostu bezrobocia i nędzy. Wielu imigrantów decydowało się na wyjazd z Palestyny. W ciągu tych lat Katznelson był mocno zaangażowany w działalność ruchu robotniczego i stał się liderem syjonizmu socjalistycznego. Był zwolennikiem syndykalizmu i uważał, że zasadniczym narzędziem walki proletariatu miały być związki zawodowe, a nie partie polityczne. Podczas konferencji w 1917 roku wezwał do zjednoczenia żydowskiego ruchu robotniczego w Palestynie, znajdując gorącego zwolennika w Dawidzie Ben Gurionie. Nie zdołał jednak przekonać Aharona Gordona, który obstawał przy założonym przez siebie ruchu socjaldemokratycznym Hapoel Ha-Cair. Działania wówczas podjęte przez Katznelsona zmierzały w kierunku utworzenia unii związków zawodowych i robotniczych partii politycznych. W grudniu 1920 roku był jednym z założycieli centrali związkowej Histadrut. Pomógł założyć instytucję ubezpieczeniowo-finansową wspierającą opiekę zdrowotną Clalit.