Partia Radykalno-Demokratyczna (, PRD) – bułgarska liberalna partia polityczna założona w 1905 przez grupę działaczy wywodzących się z Partii Demokratycznej. Uczestniczyła w kilku rządach koalicyjnych (1918–1919, 1931–1934, 1991–1992). W latach 1922–1923 współtworzyła Blok Konstytucyjny, a w połowie 1923 zaangażowała się w budowę Porozumienia Demokratycznego. Po zamachu majowym w 1934 została zdelegalizowana przez rząd Georgijewa. W 1945 na krótko wznowiła legalną działalność, lecz dwa lata później władze komunistyczne ją zlikwidowały. Po 1989, w okresie transformacji ustrojowej w Bułgarii, działacze opozycji antykomunistycznej reaktywowali PRD i włączyli ją w struktury Związku Sił Demokratycznych.
Historia Partii Radykalno-Demokratycznej Partia Radykalno-Demokratyczna w latach 1905-1947 PRD została założona przez grupę działaczy Partii Demokratycznej związanych z wydawanym od 1902 czasopismem "Przegląd Demokratyczny" (bułg. Демократически преглед) pod redakcją Todora Włajkowa. Z powodu narastania sporów ideologicznych z główną frakcją demokratów, skupioną wokół Petka Karawełowa, grupa Włajkowa stopniowo oddzieliła się od nich i w 1905 sformowała Partię Radykalno-Demokratyczną. Pierwszy kongres PRD odbył się w dniach 12–15 sierpnia 1906. Podczas zjazdu przyjęto statut partii i określono jej cele.