thumb|Harcmistrz z 1927 Juliusz Dąbrowski (ur. 12 października 1909 w Krakowie, zm. 2 kwietnia 1940 w Palmirach) – prawnik, instruktor harcerski, harcmistrz.
Życiorys Był synem warszawskiego adwokata Jana Dąbrowskiego. Mając 12 lat wstąpił do „20 WDH” (Warszawskiej Drużyny Harcerskiej) w gimnazjum Lorentza. W latach 1922–1924 był uczniem gimnazjum im. Mikołaja Reja i harcerzem „8 WDH” (Warszawskiej Drużyny Harcerskiej). Od 1927 podczas studiów prawniczych na Uniwersytecie Warszawskim był członkiem Związku Niezależnej Młodzieży Socjalistycznej i harcerzem „40 WDH” (Warszawskiej Drużyny Harcerskiej) w stopniu podharcmistrza, z którą był związany do 1939. Był jednym z inicjatorów i pierwszych instruktorów Wydziału Drużyn Szkół Powszechnych Komendy Chorągwi Warszawskiej ZHP, w którym objął komórkę szkolenia kierowników pracy (1923–1933). Prowadził w tym czasie wiele obozów stałych i wędrownych drużyn i kursowych. 10 grudnia 1931 został mianowany harcmistrzem.