William Arthur Lewis (ur. 23 stycznia 1915 w Castries, zm. 15 czerwca 1991 w Bridgetown) – brytyjski ekonomista, znany ze swojego wkładu w dziedzinie rozwoju gospodarczego. Laureat Nagrody Banku Szwecji im. Alfreda Nobla w dziedzinie ekonomii w 1979 roku.
Życiorys Pochodził z Saint Lucia, ówcześnie jeszcze terytorium Wlk. Brytanii na Karaibach. Studiował w London School of Economics, gdzie w 1940 roku obronił doktorat. Profesor ekonomii politycznej na Uniwersytecie w Manchesterze (1947–1958), prorektor University of the West Indies, profesor Uniwersytetu Princeton (1963–1983). Doradca rządów w krajach rozwijających się, pracował w komisjach ONZ. W 1963 został mianowany profesorem Uniwersytetu, na stanowisku tym pozostał aż do swojej emerytury w 1983 r. Od 1963 nosił tytuł Sir. W 1970 został mianowany dyrektorem Banku Rozwoju Karaibów. Zmarł na Barbadosie i został pochowany na gruntach uniwersytetu nazwanego jego imieniem.
Praca Zajmował się kwestiami wzrostu gospodarczego państw rozwijających się, ze szczególnym uwzględnieniem problemu ukrytego bezrobocia i szans jego likwidacji.