Pomoc dla całego przedsięwzięcia uzyskiwał głównie ze strony niemieckich (RFN) instytucji i osób prywatnych, ale także nigeryjskich organizacji kościelnych i charytatywnych oraz od arcybiskupa Lagos i europejskich przedsiębiorstw prowadzących swoją działalność w Nigerii. Na budowę szpitala przeznaczał także część własnego wynagrodzenia. Cały kompleks został ukończony w roku 1970.
W związku z faktem, że wśród pacjentów nowego szpitala wielu cierpiało na gruźlicę dr Madecki rozpoczął starania o budowę ośrodka leczniczo-badawczego w zakresie chorób płuc. Prace rozpoczęły się w 1981. Budynek na 125 łóżek wraz z zapleczem laboratoryjnym otwarty został w roku 1986, już po śmierci pomysłodawcy. Była to pierwsza tego rodzaju placówka w całej Afryce Zachodniej. W 1985 Oswald Madecki zapadł na śmiertelną chorobę i zmarł 11 listopada tego samego roku. Zgodnie ze swoją wolą pochowany został w Abeokucie.
Do pracy w szpitalu udało mu się pozyskać wielu lekarzy, w tym kilkunastu Polaków. Z kolei część pielęgniarek została sprowadzona z Irlandii dzięki wsparciu misji katolickiej. Sam Oswald Madecki dołączył do grona zakonu trzeciego. Opiekował się też gromadą nigeryjskich sierot, którym opłacał koszty życia i kształcenia.