mały|Świadectwo racjonalizatorskie Paprykarz szczeciński (1967) mały|Twórcy instalacji pomnika paprykarza szczecińskiego - Bogusław Dydek i Jacek Jastrzębski Paprykarz szczeciński – konserwowe zmielone mięso rybie (zwykle stanowi 40% paprykarza) z ryżem, cebulą, koncentratem pomidorowym, w oleju roślinnym, z dodatkiem przypraw i soliEncyklopedia Szczecina. Wydanie jubileuszowe z okazji 70-lecia polskiego Szczecina. Red. Tadeusz Białecki. Szczec. Towarzystwo Kultury, Szczecin 2015, s.709. ISBN 978-83-942725-0-0..
Historia Paprykarz szczeciński został opracowany w połowie lat 60. XX w. przez pracowników laboratorium PPDiUR Gryf ze Szczecina na zlecenie szefa produkcji Wojciecha Jakackiego. Produkt ten był wynikiem pomysłu racjonalizatorskiego na zagospodarowanie odpadów po wykrawaniu kostki rybnej z zamrożonych bloków rybnych. Pierwowzorem paprykarza szczecińskiego była afrykańska potrawa czop-czop (oryg. nazwa), której smakiem zachwycili się technolodzy z polskich statków-chłodni do połowów dalekomorskich podczas pobytu w portach u wybrzeży Afryki Zachodniej na początku lat 60. XX w.Produkty: Paprykarz szczeciński. „Przemysł spożywczy” on-line (dostęp 19.03.2026)Marek Rudnicki, Paprykarz szczeciński był opatentowany?, GS24.pl z 30 stycznia 2011 (dostęp 19.03.2026).