Kraina Karpacka – jednostka podziału kraju stosowana w leśnictwie położona w południowej części kraju, gdzie znajduje się masyw górski Karpat wraz z Pogórzem Karpackim. Karpaty dzielą na dwie części: zachodnią i wschodnią. W skład Karpat Zachodnich wchodzi: Pogórze Karpackie, Beskidy Zachodnie, Podhale i Tatry. Karpaty Wschodnie obejmują Pogórze Przemyskie i część Bieszczadów.
Lesistość krainy wynosi ok. 33%.
Klimat krainy zalicza się do typu klimatu górskiego i podgórskiego z obfitymi, rocznymi opadami atmosferycznymi, wzrastającymi wraz z wysokością nad poziomem morza. Największe opady występują w Tatrach i wynoszą do 2000 mm rocznie. Najwięcej opadów jest latem, a najmniej zimą. Pokrywa śnieżna w Tatrach utrzymuje się nawet do 200 dni w roku.
Gleby w Krainie Karpackiej należą do gleb ubogich, pierwotnych o nie wykształconym profilu glebowym. W niższych położeniach górskich i dolinach występują gleby bielicowe i brunatne, a na utworach wapiennych występują rędziny. W bezodpływowych dolinach i kotlinach rzecznych występują również torfowiska.
W Krainie Karpackiej występują wszystkie górskie typ siedliskowe lasu, wyżynne warianty lasu mieszanego i lasu świeżego oraz fragmenty lasów nizinnych. Pośród siedlisk górskich najliczniej występuje: las mieszany górski – ok. 23%, las górski – ok.