Cook dotarł tylko do południowej części archipelagu, a fatalna pogoda uniemożliwiła mu jakiekolwiek dokładniejsze badania wysp. Opłynął więc od strony zachodniej środkową i południową część grupy. Zanotował w swoim pamiętniku na temat wyspy Candlemas: Widok nowego brzegu był okropny. Bardzo wysokie, prostopadłe turnie strzelały z czarnych jam. U stóp ich kotłowały się szalejące fale, szczyty okrywały się chmurami, ponad nimi zaś unosił się jedyny wierzchołek. [...] Foki, gnieżdżące się w zagłębieniach, były jedynymi mieszkańcami wyspy. Bellinghausen odkrył trzy wyspy północne (Leskowa, Zawadowskiego i Visokoi), nazywając je Archipelagiem de Traversay, na cześć carskiego ministra admiralicji. Wchodząc na wysokość 500 m n.p.m. na Wyspie Zawadzkiego (krater) Rosjanie napotkali ogromne stada pingwinów, które wcześniej nie widziały człowieka. Zwierzęta na tyle cisnęły się w kierunku ludzi, że marynarze torowali sobie drogę kijami. W 1908 założyciel Grytviken, Carl Larsen również udał się tą drogą jednak niebezpiecznie zatruł się wyziewami wulkanicznymiRyszard Badowski, Biało-czerwona u brzegów Antarktydy, WRiT, Warszawa, 1977, s.