Na przedmościu powstał zamęt.
Tymczasem broniący wzgórz nad rzeką piechurzy elitarnej dywizji Craufurda bronili się zażarcie, dopóki przeszkoda na moście nie została usunięta, a kawaleria i działa przeszły na drugi brzeg. Stoki wzgórz wokół drogi zbiegającej do mostu podzielone były licznymi, kamiennymi murkami, przez które piechurzy - w ciągłej walce - musieli się przedostawać. W pewnym wypadku jedna z kompanii piechoty brytyjskiej znalazła się w pułapce, z 3-metrowym murem za plecami. Żołnierze naparli wspólnie na mur, obalając go z najwyższym wysiłkiem i ratując się tym samym przed śmiercią lub niewolą.
Gdy ludzie Craufurda szczęśliwie przedostali się przez Côa, Francuski dowódca podjął pochopną decyzję szturmowania mostu, który był już pod ogniem brytyjskiej artylerii. Trzy kolejne ataki się nie udały, a piechota francuska straciła 117 zabitych i 414 rannych. Brytyjczycy stracili 36 zabitych, 189 rannych i 83 zaginionychWszystkie dane liczbowe pochodzą z niezbyt wiarygodnych opracowań brytyjskich.
Krótko po bitwie forteczka Almeida została zdobyta przez