Wąsacz watermalski, fr. Barbu du Watermael, język niderlandzki Watermaalse baardkriel - to bardzo małe kurki, których ojczyzną jest Watermael w Belgii, obecnie gmina miejska Regionu Stołecznego Brukseli Watermael-Boitsfort.
Zaprezentowano je raz pierwszy w 1922 roku w Belgii. W 1955 trafiły one do Niemiec, gdzie nie zdobyły dużej popularności, chociaż ten kraj słynie z hodowli karzełków. Mylone są z inną belgijską rasą wąsaczem antwerpskim, mają podobną budowę.
Dorastają do wagi: kogut 600 g, kura; 500g. Postawa dumna, mocno wysklepiona pierś, kształty zaokrąglone. Skrzydła szerokie i długie opadają ku dołowi. Posiadają bujną i dużą brodę oraz baki. Kanciaste i uwydatnione przejście w ogon z grzbietu opadającego ku dołowi. Krótki, szeroki tułów zwężający się ku dołowi. Ogon średniej długości z szerokimi sterówkami, lekko zagiętymi sierpówkami głównymi i bocznymi sierpówkami. Skoki gładkie barwy grafitowej lub koloru jasnego mięsa, zależy od rodzaju upierzenia. Uda obficie opierzone, krótkie i mocno umięśnione. Grzebień różyczkowy u koguta dość duży i szeroki, u kury niewielki. Dzwonki i zausznice czerwone, zakryte brodą. Część twarzowa czerwona. Broda nie powinna zakrywać oczu, które są brązowe. Głowa duża i okrągła z czubem opadającym do tyłu.