80 egzemplarzy zbudowane w Australii. FB 31 – z silnikiem Nene, 29 zbudowanych w Australii. F 32 – konwersja australijska z klimatyzacją, jeden egzemplarz. T 33 – dwumiejscowa wersja szkolna, z silnikiem Goblin, 36 egzemplarzy wyprodukowanych w Australii. T 34 – dwumiejscowa wersja szkolna dla Royal Australian Navy, 5 egzemplarzy wyprodukowanych w Australii. T 34A – wersja T 34 z fotelami wyrzucanymi. T 35 – dwumiejscowa wersja szkolna, 68 egzemplarzy zbudowanych w Australii. T 35A – konwersja T 33 do standardu T 35. FB 50 – eksportowany do Szwecji jako J 28B, 310 egzemplarzy, 12 potem przebudowane do standardu T 55. FB 51 – prototyp eksportowy dla Francji (jedna konwersja). FB 52 – wariant eksportowy wersji Mk 6, 101 egzemplarzy. FB 52A – jednomiejscowy samolot myśliwsko-bombowy dla Włoskich Sił Powietrznych, 80 egzemplarzy wyprodukowanych we Włoszech. FB 53 – jednomiejscowy samolot myśliwsko-bombowy dla Armée de l’air, 250 egzemplarzy wyprodukowanych we Francji, pod nazwą Sud-Est SE 535 Mistral. NF 54 – wariant eksportowy wersji NF 10 dla Włoskich Sił Powietrznych, 29 egzemplarzy. T 55 – wersja eksportowa samolotu szkolnego DH.115, 216 zbudowane i 6 konwersji z T 11.
Użytkownicy – T.11: 4, T.55: 5 w latach 1957–1972 – Royal Australian Air Force, Royal Australian Navy – T.55: 8