Kopczyński ogłosił drukiem kilka komentarzy do ustaw, m.in. Przepisy normujące stosunek państwowej służby cywilnej (1925) i Przepisy normujące prawa emerytalne funkcjonariuszy państwowych i wojska (1926). W 1929, w referacie Czy należy utworzyć Radę Stanu RP i jak ją zorganizować?, przygotowanym na III Zjazd Prawników Polskich, wypowiedział się za utworzeniem instytucji Rady Stanu. Przygotował też kilka prac na potrzeby Międzynarodowego Instytutu Nauk Administracyjnych, m.in. o zagadnieniu urzędniczym w Polsce, o ochronie praw obywateli w polskim prawie administracyjnym oraz o polskim orzecznictwie administracyjnym.
Aktywność szachowa Jana Kopczyńskiego przypadła na lata 1896–1914. Już jako student debiutował w rozgrywkach turniejowych w 1896, podczas trzecich mistrzostw Warszawy, zajmując jednak jedno z dalszych miejsc; rok później znalazł się na miejscu IV. Nie ograniczał się do gier turniejowych, był stałym bywalcem warszawskich kawiarni (głównie „Udziałowej” i Nowickiego), gdzie za rywali w towarzyskich potyczkach miał m.in. Aleksandra Flamberga, Artura Popławskiego, Józefa Żabińskiego, Kazimierza Piotra Miłkowskiego, Jana Sobieszczańskiego, Salomona Langlebena, Jana Kleczyńskiego (młodszego), Mojżesza Łowckiego, Zdzisława Belsitzmana.