Po zniszczeniu Pierwszego Carstwa Bułgarskiego miasto na długi czas ponownie włączono do Bizancjum i zostało ogłoszone stolicą temu Dyrrhachion.W XI i XII wieku miasto stało się celem ataków sycylijskich Normanów, chcących zdobyć dla siebie przyczółek na Bałkanach. W 1081 r. było oblegane przez Roberta Guiscarda, a bronione przez szwagra cesarza bizantyńskiego – Grzegorza Paleologa. Po nieudanej próbie zakończenia oblężenia ze strony armii cesarza Aleksego I Komnena, w październiku 1081 r., Dyrrachium zostało zdobyte przez Normanów. Niecałe 30 lat później zostało odzyskane przez Bizantyńczyków. W 1107 roku syn Roberta Guiscarda, Boemund, próbował zdobyć Dyrrachium, ale bez skutku. W 1185 roku miasto ponownie zostało przejęte przez Normanów, tym razem bez oporu. W 1272 Karol Andegaweński ogłosił miasto stolicą Księstwa Albanii, a niecały rok później nastąpiło kolejne bardzo poważne trzęsienie ziemi, w wyniku którego doszło do znacznych zniszczeń na terenie miasta. W 1292 Durrës zostało zdobyte przez Serbów, ale w 1304 roku zostało odbite przez Filipa I z Tarentu. W 1317 lub 1318 roku miasto ponownie zdobyli Serbowie.