Regał – klawiszowy instrument muzyczny, rodzaj małych organów z piszczałkami wyłącznie języczkowymi. Jego najbardziej eksponowaną częścią są dwa miechy klinowe oraz wąska, obejmująca dwie do czterech oktaw klawiatura. Skonstruowany został u schyłku średniowiecza i do XVIII wieku wykorzystywany był w epokach renesansu i baroku do gry solowej, jak i akompaniamentu.
Budowa Regał podczas spoczynku, złożony, ma formę płaskiej drewnianej skrzynki, szkatułki lub kasetki. Wzdłuż jednego z boków widoczna jest klawiatura. Podczas gry, kiedy kalikant obsługuje umieszczone za klawiaturą miechy klinowe, przypomina wielką księgę z rozłożonymi okładkami, i z tej przyczyny nazywany bywa regałem książkowym ().
Konstrukcja regału uwzględnia wszystkie trzy zasadnicze części organów: mechanizm powietrzny (wiatrownicę i miechy), mechanizm dźwięku (piszczałki ułożone w głosy) oraz mechanizm gry (klawiaturę i trakturę). Miechy występują zazwyczaj w liczbie dwóch (rzadziej jednego). Podyktowane jest to wymogiem dostarczenia nieprzerwanego strumienia powietrza, który dwa miechy naprzemiennie zasysające i tłoczące powietrze zapewniają. Powietrze tłoczone jest do niewielkiej wiatrownicy o szerokości klawiatury, zazwyczaj wyposażonej tylko w przegrody tonowe, bez zasuwek przełączających głosy.