Jerzy Seweryn Witold Ferek-Błeszyński (ur. 14 kwietnia 1888 w Bielanach, zm. 18 lipca 1946 w Poznaniu) – tytularny generał brygady Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, szef Oddziału II Sztabu Generalnego (1926), wiceminister wyznań religijnych i oświecenia publicznego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Franciszka i Wincencji z Topór-Błeszyńskich. Ukończył Gimnazjum św. Jacka w Krakowie w 1907, uzyskując świadectwo dojrzałości. Następnie studiował filologię romańską na Uniwersytecie Jagiellońskim, a także w Collège de France. Od 1 lutego 1911 do 8 sierpnia 1914 działał w Związku Strzeleckim w Krakowie i w Paryżu.
16 sierpnia 1914 wstąpił do I Brygady Legionów Polskich. Był m.in. adiutantem 5 pułku piechoty Legionów. Po kryzysie przysięgowym został internowany w Beniaminowie.
Od 1 listopada 1918 służył w Wojsku Polskim. Był dowódcą batalionu w 5 pułku piechoty Legionów, a następnie szefem sztabu Dowództwa Okręgu Wojskowego Przemyśl oraz szefem sztabu Grupy Odsieczy Lwowa. 15 czerwca 1919 został powołany do Szkoły Sztabu Generalnego w Warszawie, w charakterze słuchacza I Kursu. 4 grudnia 1919, po ukończeniu kursu, został zaliczony do korpusu oficerów Sztabu Generalnego.