Od 14 lutego 1928 do 5 stycznia 1936 był attaché wojskowym w Paryżu. Następnie piastował urząd wiceministra wyznań i oświecenia publicznego. Od 6 stycznia 1939 pozostawał w stanie nieczynnym bez prawa do poborówPułkownicy piechoty, Instytut Józefa Piłsudskiego w Ameryce, sygn. 701/1. Z informacji zamieszczonych w wykazie wynika, że został on sporządzony na przełomie lutego i marca 1939 roku, przed awansami generalskimi.. 19 marca tego roku awansowano go na stopień generała brygady w stanie spoczynku. Ponadto należał do Związku Legionistów Polskich, gdzie w latach 1937–1939 był pierwszym zastępcą komendanta Koła 5 pp LP.
Podczas kampanii wrześniowej został wyznaczony przez marszałka Edwarda Śmigłego-Rydza dowódcą dywizji polskiej we Francji, objął stanowisko p.o. komendanta Camp de Coëtquidan, jednak już od listopada 1939 pozostawał bez przydziału. Władysław Sikorski traktował go jako osobistego wroga. Po ewakuacji do Anglii, do 14 sierpnia 1941 osadzony był w Stacji Zbornej Oficerów Rothesay, na wyspie Bute, Szkocja. Ze względu na zły stan zdrowia zwolniony z obozu w styczniu 1942 i przeniesiony w stan nieczynny. Powrócił do Polski w kwietniu 1946.
Zmarł 18 lipca 1946 w Poznaniu i pochowano go na tamtejszym Cmentarzu Górczyńskim.
Od 21 maja 1921 był żonaty z Ellen Jasionowską, z którą miał syna Jerzego (ur.