przez Sekretariat jednodniówki "Za szkołę białoruską", informującej Białorusinów o szykanach ze strony polskich władz szkolnych. Pismo zostało jednak skonfiskowane przez policję.
Kierownictwo i działacze Instytutu angażowali się także w działalność polityczną. Starali się odciągnąć Białorusinów od wyborów samorządowych, twierdząc, że udział w nich jest jednoznaczny z poparciem dla państwa polskiego. Zalecali tworzenie własnych organów samorządowych. Było to jedną z przyczyn, dla których władze polskie podjęły działania wymierzone w działalność Instytutu. Od pocz. lat 30. administracja państwowa przeciwdziałała tworzeniu nowych placówek oraz utrudniała urządzanie zebrań i imprez kulturalnych. Pracę Instytutu skutecznie ograniczył również brak odpowiednich środków finansowych. Negatywny stosunek do Instytutu przejawiali komuniści, rywalizujący o wpływy wśród ludności białoruskiej. Dokonywali oni nawet prowokacji w celu doprowadzenia do likwidacji kół terenowych Instytutu, np. podrzucali nielegalną literaturę komunistyczną, a następnie zawiadamiali policję. Ostatecznie polskie władze uznały, że Instytut działa pod wpływem czynników komunistycznych, zagrażając bezpieczeństwu publicznemu. Decyzją wojewody wileńskiego z grudnia 1936 r.