Grytviken – dawna stacja wielorybnicza w brytyjskim terytorium zamorskim Georgia Południowa w Antarktyce, pierwsza stacja wielorybnicza na półkuli południowej, która zapoczątkowała nowoczesny przemysł wielorybniczy w wodach Antarktyki.
Założona w 1904 roku przez norweskiego wielorybnika Carla Antona Larsena (1860–1924) została zamknięta w 1964 roku. Po gruntownym oczyszczeniu terenów stacji ze szkodliwych materiałów w latach 2003–2005 została uznana za bezpieczną dla ruchu turystycznego. Od 1992 roku funkcjonuje tu Muzeum Georgii Południowej. Na lokalnym cmentarzu znajduje się grób Ernesta Shackletona (1874–1922).
Nazwa Nazwa Grytviken (dosł. „zatoka kotłów”) została nadana przez Szwedzką Wyprawę Antarktyczną (1901–1904) pod kierownictwem Otto Nordenskjölda (1869–1928) i pochodzi od znalezionych tu wielkich żelaznych kotłów, które były używane do wytapiania tłuszczu przez łowców fok działających w tym regionie.
Geografia Grytviken leży nad zatoką King Edward Cove w systemie fiordów Cumberland Bay (Cumberland East Bay) w północnej części wyspy Georgii Południowej. Zatokę otaczają strome wzgórza Mount Duse (510 m), Mount Hodges (605 m) i Brown Mountain (330 m).