Był jednym z bliskich współpracowników gubernatora Dystryktu Galicja Otto Wächtera. Według brytyjskiego pisarza i producenta filmowego Christophera Hale był jednym z organizatorów i wykonawców „przesiedlenia” 30 000 Żydów z dystryktu galicyjskiego, w latach 1941–1942 uczestniczył w akcji „Marzec” (części Einsatz Reinhardt – eksterminacji Żydów w Generalnym Gubernatorstwie).

W lecie 1945 został aresztowany w Wiedniu przez funkcjonariuszy Smiersza. Został skazany na rozstrzelanie za sabotaż, wyrok wykonano w 1951 w „Арестован органами СМЕРШ летом 1945 г. За саботаж работ приговорен к расстрелу, расстрелян в 1951 г. во Владимирской тюрьме.” Бегляр Наврузов, 14-я гренадерская дивизия СС „Галиция”, Москва 2010, Wyd. Вече, seria: Враги и союзники, , przypis 30..

Kim Naumenko przytacza relację Kosta Pankiwskiego, według której po aresztowaniu w Wiedniu Bisanz został w końcu 1945 przekazany przez NKWD komunistycznym władzom polskim, osądzony przez sąd wojskowy jako zbrodniarz wojenny, skazany na długoletnie więzienie, następnie wywieziony do ZSRR, do łagru w Potmie (Mordowia), gdzie w 1949 został stracony.