Większość funkcjonariuszy Sigurimi stanowili ludzie rekomendowani przez funkcjonariuszy partyjnych, podlegający drobiazgowej selekcji i szkoleniu.
W ramach Sigurimi działały wyspecjalizowane struktury zajmujące się cenzurą, organizowaniem więzień i obozów pracy, kontrwywiadem i zabezpieczeniem osobistym przywódców partii i państwa. Regionalne struktury Sigurimi działały na poziomie każdego okręgu (rreth), a także w każdym zakładzie pracy. Pod nadzorem Sigurimi znajdowały się także placówki dyplomatyczne, jak również przedstawicielstwa handlowe i kulturalne Albanii, działające poza granicami kraju. Od lat 60. funkcjonariusze Sigurimi prowadzili działania operacyjne poza terytorium Albanii korzystając ze statusu personelu dyplomatycznego.
Według Aleksandra Meksiego w latach 1989–1992 na podstawie rozkazu ministra Hekurana Isaia zostało zniszczonych w sposób nieodwracalny ponad 75 % teczek personalnych zgromadzonych przez Sigurimi.
Sigurimi w filmie albańskim Czas nie czeka Gość Kto jest zabójcą? Operacja Ogień Po śladach Pułapka Pułkownik Bunkier Zadanie specjalne
Przypisy
Bibliografia A.Musta, The prisons of Albania-Prison, Tirana 2000. P.Prifti, Socialist Albania since 1944. Domestic and Foreign Developments, Cambridge 1978.
Kategoria:Służby specjalne Kategoria:Blok wschodni Kategoria:Albania w okresie komunizmu