Pod koniec 2007 roku materiał na płytę był gotowy.
Nagrywanie mały|240px|Syntezator ARP 2600, używany przez Portishead Każdy z trzech członków zespołu ma w Bristolu własne studio, a materiał między nimi jest wymieniany, omawiany, przerabiany, omawiany jeszcze raz, a potem często odkładany na kilka lat. 11 utworów na nowym albumie ilustruje eklektyczną naturę zespołu, wykorzystującego szeroki zestaw instrumentów i technik studyjnych. Jego podstawowe urządzenia do nagrywania i udostępniania utworów to cyfrowa stacja robocza Logic Pro i dysk twardy IZ Radar. Większość wokali została zrealizowana przy użyciu mikrofonu lampowego Rode NTK. W utworze „Silence”, otwierającym album, pojawił się wstęp w języku portugalskim, prezentujący zespół, a dotyczący liczby trzy w nawiązaniu do symboliki Wicca. Próbkę głosu z płyty pobrał Barrow. Po wstępie następuje część instrumentalna z arpeggio fortepianowym, po czym pojawia się wokal Gibbons. „Hunter” został zainspirowany pewnym psychodelicznym folkowym albumem z połowy lat 60. Pojawiły się w nim: dzwonek, obój i smyczki oraz organy Farfisa ze studia Gibbons. W „The Rip” z kolei zespół wykorzystał tanią gitarę-zabawkę, którą kupił Utley oraz należący do niego analogowy syntezator Siel Orchestra, na którym zagrał Barrow. Dodano też fagot i na końcu niewielki syntezator.