Wstąpił następnie do polskiej Legii Akademickiej i w jej szeregach powrócił do Wielkiego Księstwa Poznańskiego.
W kwietniu 1848 po bitwie pod Podgrzybowem został wzięty do niewoli i osadzony w forcie kostrzyńskim.
W 1853 nabył zadłużony majątek ziemski Dobieszewko w powiecie szubińskim.
W 1862 został wybrany reprezentantem sejmu pruskiego z okręgu wyborczego szubińsko-inowrocławskiego. Tę funkcję poselską pełnił do 1866 r., gdy rozpoczął reprezentować okręg wyborczy gnieźnieńsko-wągrowiecko-mogileński.
Kantak był wielkim miłośnikiem Tatr, w latach 1876–86 był delegatem Towarzystwa Tatrzańskiego na zabór pruski. Od 1878 był członkiem honorowym Towarzystwa.
Zmarł 28 grudnia 1886 w Poznaniu.
Upamiętnienie W 1887 został pośmiertnie uhonorowany poprzez nazwanie Niżniej Kościeliskiej Bramy w Dolinie Kościeliskiej Bramą Kantaka – znajduje się tam też tablica pamiątkowa. W Poznaniu istnieje ulica Kazimierza Kantaka. 5 maja 1988 r. na ścianie kamienicy przy ul. Garbary 26 w Poznaniu, w której mieszkał i zmarł Kazimierz Kantak, odsłonięto poświęconą mu tablicę pamiątkową. Inicjatywa umieszczenia tablicy wyszła z grona wielkopolskich przodowników turystyki górskiej PTTK.