Stanisław Feruś ps. „Stanisław Dzikowski”, „Zawierucha”, „Orlik”, „Q-1”, (ur. 9 grudnia 1905 w Odrzykoniu, zm. 2 czerwca 1989 w Sulechowie) – dowódca placówki AK w Odrzykoniu złożonej z trzech plutonów, redaktor i wydawca prasy konspiracyjnej.
Syn Józefa i Cecylii. Do szkoły realnej uczęszczał w Suchodole. Zarządca folwarku we Felsztynie i w Sąsiadowicach, oraz w Dubiecku, które opuścił 8 września 1939 udając się na Wschód. Gdy 17 września 1939 w m. Gaik Ukraińcy dokonali mordu na zamieszkałych tam Polakach, Feruś powrócił do Dubiecka, a potem do Odrzykonia.
W domu Urbanków uruchomił powielarnię i prowadził ją w czasie prawie całej okupacji.
Wybuch II wojny światowej powodował wstąpienie do oddziałów obronnych. Feruś już w grudniu 1939 zorganizował Tajną Polską Organizację Wojskową. 26 grudnia 1939 w mieszkaniu Karola Urbanka uczestniczył w pierwszym konspiracyjnym zebraniu TPOW. Opracował tekst przysięgi, którą 14 stycznia 1940 złożyło 10 członków TPOW.