)..
Projekt techniczny został opracowany przez Specjalne Biuro Konstrukcyjne nr 5 (OKB-5) (grupujące konstruktorów uwięzionych przez NKWD) wraz z biurem konstrukcyjnym zakładów nr 5. Projekt otrzymał numer 183 i nazwę kodową Bolszewik. Głównym konstruktorem był Pawieł Gojnkis. Projekt techniczny ukończono w 1947 roku. Jednostkę prototypową, zbudowaną w leningradzkiej stoczni nr 5, przekazano flocie do prób w listopadzie 1949. Po wprowadzeniu drobnych zmian, w tym wzmocnieniu kadłuba, w 1951 roku powstały dwa dalsze kutry przedseryjne. Projekt został następnie zatwierdzony do produkcji seryjnej, która rozpoczęła się w 1952 roku. W kodzie NATO kuter otrzymał oznaczenie: P 6.
Budowano je do 1960 roku w trzech zakładach: nr 5 w Leningradzie, nr 602 we Władywostoku i nr 640 w Sosnowce. Według pierwotnego projektu zbudowano 330 kutrów (217 w Leningradzie, 59 we Władywostoku i 54 w Sosnowce). Według jednak innych danych, ogółem w ZSRR wyprodukowano 622 kutry torpedowe projektu 183 i jego modyfikacji, bez rakietowych podaje 622 kutry torpedowe, podaje 674 kutry proj. 183 i modyfikacji (doliczając 52 ścigacze proj. 199), taka sama liczba przytoczona jest w przytoczonych w . Według innych radzieckich źródeł przytoczonych w , zbudowano 361 kutrów proj. 183, a 614 okrętów wszystkich odmian łącznie z rakietowymi i proj. 199..