Układ z Kotonu (ang. Cotonou Agreement, fr. Accord de Cotonou) – podpisany przez 15 państw członkowskich Unii Europejskiej i 77 krajów Afryki, Karaibów i Pacyfiku 23 czerwca 2000 w Kotonu (zastępując konwencję z Lomé z 1975), zawarty na 20 lat (do 2020). Łączy w sobie aspekt polityczny, handlowy i rozwojowy. Zawiera klauzulę umożliwiającą dokonywanie okresowych przeglądów co pięć lat (zmiany w 2005 i 2010).
W 2020 układ przedłużono o rok, planując w 2021 zastąpić ją nową umową, jednak dyskusja pomiędzy pastwami członkowskimi (Węgry wyraziły gotowość podpisania dopiero w 2023) przedłużyła go o dwa kolejne lata. W 2023 podpisano umowę z Samoa, która zaczęła być tymczasowo stosowana w styczniu 2024.
Cele Celem tego układu o partnerstwie jest rozwój gospodarczy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku: tworzenie nowych miejsc pracy, wspieranie rozwoju społecznego, handel, inwestycje prywatne, ochrona praw człowieka, regionalne i subregionalne procesy integracyjne, stopniowa integracja państw AKP z gospodarką światową
Wymiar polityczny Porozumienie przewiduje stały dialog polityczny w kwestiach: wymiany informacji oraz wzajemnej ochrony interesów obu stron, neutralizacji zapalnych punktów konfliktowych, demokratyzacji, umacnianiu prawa i społeczeństwa obywatelskiego, migracji.