Lepnica francuska (Silene gallica L.) – gatunek rośliny z rodziny goździkowatych (Caryophyllaceae). Jako gatunek rodzimy występuje w południowej Europie, zachodniej Azji i północnej Afryce. Został szeroko rozprzestrzeniony jako gatunek zawleczony – do środkowej i północnej Europy, na oba kontynenty amerykańskie, do wschodniej i południowej Afryki, do południowej i wschodniej Azji, do Nowej Zelandii i na Tasmanię. W Polsce rośnie głównie w części południowo-zachodniej i południowej.
Morfologia thumb|left|200px|Kwiat thumb|left|200px|Kwiatostan odm. quinquevulnera Pokrój Roślina zielna o wzniesionej, pojedynczej lub rozgałęzionej łodydze osiągającej zwykle do 30, rzadziej do 50 cm wysokości. Pęd pokryty gęstymi kędzierzawymi włoskami, w górnej części też ogruczolony. Liście Naprzeciwległe, dolne krótkoogonkowe i łopatkowate, górne siedzące i lancetowate do równowąskolancetowatych. Osiągają do 6 cm długości i 1,5 cm szerokości. Kwiaty Obupłciowe, zebrane po kilka-kilkanaście w jednoramienną wierzchotkę. Kwiaty dolne na krótkich szypułkach, górne – siedzące. Kielich walcowatoeliptyczny, do 1 cm długości, 10-nerwowy, rozdymający się po przekwitnieniu. Zwieńczony 5 szydlastymi ząbkami o długości 2 mm. Płatki korony białe do różowych, całobrzegie lub płytko wycięte, o długości do 1,5 cm, z dwułatkowym, krótkim przykoronkiem.