mały|Widok od południa mały|Zespół pałacowo-parkowy Pałac w Kamieńcu Ząbkowickim () – zabytkowy pałac w Kamieńcu Ząbkowickim w województwie dolnośląskim.
Monumentalny pałac został wybudowany w drugiej połowie XIX w. w stylu neogotyckim. W 1989 r. wpisany do rejestru zabytków. W 2024 pałac wraz z jego otoczeniem oraz zespół dawnego opactwa cystersów, rozporządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, zostały uznane za pomnik historii o nazwie „Kamieniec Ząbkowicki – zespół architektoniczno-krajobrazowy”.
Historia W 1096 Brzetysław II zbudował tu gród, który po zdobyciu przez Bolesława Krzywoustego został opuszczony. Gród ów był położony w pobliżu wzniesionego w początkach XIV wieku kościoła klasztornego, w pobliżu przepływającej tamtędy Nysy Kłodzkiej.
W 1838 właścicielką dóbr kamienieckich stała się królewna niderlandzka Marianna Orańska, która w tym samym roku zleciła wykonanie projektu przyszłej rezydencji Karlowi Friedrichowi Schinklowi, ówcześnie jednemu z najwybitniejszych architektów. 15 października na wzgórzu (zwanym Grodowym Wzgórzem) położono kamień węgielny. Prace budowlane, ze względu na stan zdrowia Schinkla, nadzorował młody architekt, . W 1848 prace przerwano z powodu rozwodu księżnej z Albrechtem Hohenzollernem, księciem pruskim. Wznowiono je dopiero w 1853.