thumb|mjr inż. pilot Stefan Stec thumb|Symboliczny grób polskich lotników na Cmentarzu Obrońców Lwowa Stefan Stanisław Stec (ur. 25 listopada 1889 we Lwowie, zm. 11 maja 1921 w Warszawie)Marian Romeyko (red.) "Ku czci poległych lotników", Warszawa 1933 – pilot myśliwski – major pilot inżynier, latający w lotnictwie austro-węgierskim oraz polskim, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, prekursor znaku polskiego lotnictwa wojskowego – biało-czerwonej szachownicy lotniczej.
Młodość i służba w armii Austro-Węgier Syn Stefana i Anny z domu Słoneckiej, urodzony 25 listopada 1889 we Lwowie. Uczęszczał do gimnazjum, gdzie zdał egzamin dojrzałości, a następnie ukończył studia na Politechnice Lwowskiej, otrzymując tytuł inżyniera.
Podczas I wojny światowej, 3 sierpnia 1914 został powołany do armii austro-węgierskiej. Ukończył szkołę oficerów rezerwy pionierów, po czym do końca października 1915 służył w 10 Batalionie Pionierów. Skierowany następnie do lotnictwa, ukończył szkołę obserwatorów lotniczych w Wiener Neustadt. Od 31 stycznia 1916 do początku 1918 roku służył jako obserwator na samolotach rozpoznawczych w eskadrze Flik 3 (Fliegerkompagnie 3) na froncie wschodnim. 2 września 1917, lecąc z pilotem K.