Vrakuňa (dawniej Verekne, niem. Fragendorf rzadziej Wrackendorf, węg. Vereknye) – dzielnica Bratysławy, dawniej samodzielna miejscowość, położona w powiecie Bratysława II, na zachód od centrum miasta, wzdłuż brzegów Małego Dunaju przy drodze prowadzącej na Wyspę Żytnią.

Historia Pierwotnie stanowiła część majątku związanego z Zamkiem Bratysławskim. Początki osadnictwa sięgają wczesnego średniowiecza, kiedy tereny ten określano słowiańską nazwą Vrač (oznaczającą lekarza, uzdrowiciela). Nazwa Verekne pojawia się po raz pierwszy w 1290 – otrzymała ją od założyciela (w 1271) i właściciela wsi – Lörinca Verekenyiho. Od końca XIV wieku stała się własnością Bratysławy.

W 1683 Verekne spustoszyły wojska tureckiego sułtana Galgu, prowadzącego 8 tysięcy żołnierzy do obozu Imre Thökölyego. Mieszkańcy wsi uciekali do lasów lub w trudno dostępne tereny nad Dunajem. Dopiero wiek później, w 1768, liczba mieszkańców osiągnęła ten sam poziom – 41 rodzin, ale znacznie biedniejszych.