6 maja 1710 r. erygował Seminarium Duchowne w Płocku. Na utrzymanie seminarium przeznaczył dochody z dwu wsi, jednak podstawą materialną konieczną dla budowy seminarium był wysoki legat finansowy sufragana chełmińskiego Seweryna Szczuki. Seminarium zostało oddane księżom misjonarzom, których w tym celu Załuski sprowadził do Płocka. Ufundował wyposażenie dla kolegiaty w Pułtusku, umieszczając z prezbiterium i głównej nawie epitafia poszczególnych przedstawicieli rodu Załuskich. Oryginalną cechą tych epitafiów są płasko rzeźbione wizerunki zmarłych. W 1720 r. rozpoczął budowę, na tyłach kościoła Matki Boskiej Łaskawej w Warszawie i klasztoru jezuitów, okazałego dwupiętrowego budynku z przeznaczeniem na szkołę, która nosiła nieoficjalną nazwę Gymnasium Zaluscianum, od nazwiska założycielaJulian Bartoszewicz: Kościoły Warszawskie rzymsko-katolickie opisane pod względem historycznym, Warszawa 1855 str. 127-148.
Pochowany w kolegiacie Zwiastowania NMP i Św. Mateusza w PułtuskuKrzysztof Rafał Prokop, Nekropolie biskupie w nowożytnej Rzeczypospolitej (XVI–XVIII w.), Kraków-Warszawa 2020, s.