Grobowiec KV 11 w Dolinie Królów należący do Ramzesa III był wielokrotnie odwiedzany już od czasów starożytnych. Tematyka scen zdobiących jego ściany jest odmienna niż w innych grobowcach z Doliny Królów. Nazywany jest "grobem harfiarzy" ze względu na przedstawienia opublikowane i opisane w książce Jamesa Bruce`a, jednego z pierwszych badaczy tego monumentuZsold Kiss (red.), 50 lat polskich wykopalisk w Egipcie i na Bliskim Wschodzie, Warszawa: PCMA, 1986. Malowidła w grobowcu zostały uszkodzone przez kilka powodzi, spowodowanych przez ulewne deszcze jakie w 1769 roku nawiedziły Teby. Dalej położone części zostały wtedy zamknięte dla zwiedzających.
Opisany został po raz pierwszy przez angielskiego podróżnika Richarda Pococke w pierwszej połowie XVIII wieku, jednak pierwszy dokładny opis sporządził James Bruce w 1768. Wstępne naukowe opracowania wykonali najpierw francuscy uczeni, którzy przybyli tu wraz z Napoleonem, następnie między innymi J. F. Champollion, R. Lepsius, a w XIX wieku G. Lefebure. W 1959 roku Egipska Służba Starożytności powierzyła udokumentowanie grobowca egiptologowi, dr. Tadeuszowi Andrzejewskiemu, który prowadził badania z ramienia Centrum Archeologii Śródziemnomorskiej Uniwersytetu Warszawskiego, jednak wkrótce po rozpoczęciu prac Andrzejewski zmarł.