Filtr polaryzacyjny pozwala na zwiększenie nasycenia barw powierzchni nieprzezroczystych (np. zieleni roślin, bądź kolorów tkanin), jak również redukcję odbić od powierzchni przezroczystych (np. powierzchni wody lub szyby). thumb|400px|Działanie filtra (po lewej) na odbicia thumb|400px|W zależności od kąta ustawienia filtr może wzmocnić (po lewej) lub osłabić (po prawej) odbicia

Przy fotografii z filtrem polaryzacyjnym pojawiają się także pewne niepożądane efekty: w przypadku obiektywu szerokokątnego może pojawić się na niebie szeroki ciemny pas w płaszczyźnie prostopadłej do biegu promieni słonecznych. Inną wadą polaryzatora jest to, że zabiera on część światła (zwykle około 1–1,5 EV, czyli wymaga mniejszej wartości przysłony lub dłuższego czasu naświetlania).

Rodzaje Filtr polaryzacyjny liniowy – sam polaryzator. Po przejściu przez taki filtr światło jest spolaryzowane liniowo. Może to zakłócać pomiar światła i automatykę ostrości w lustrzankach, ponieważ światło spolaryzowane może nie być odbite albo przepuszczone przez lustro, w zależności od kąta polaryzacji. Filtr polaryzacyjny kołowy – polaryzator z doklejoną za nim płytką ćwierćfalową.