Cosma e Damiano
Sześciu elektorów mianował Innocenty II, pięciu Celestyn II, siedmiu Lucjusz II, jednego Paschalis II, a pozostałych jedenastu Eugeniusz III.
Nieobecni Co najmniej pięciu kardynałów było nieobecnych w kurii na początku lipca 1153 roku, w tym czterech legatów na misjach zagranicznych i opat Montecassino:
Nicholas Breakspeare CanReg (17 grudnia 1149) — kardynał biskup Albano; legat papieski w Skandynawii Rainaldo di Collemezzo OSB (1141) — kardynał prezbiter Ss. Marcellino e Pietro; opat Montecassino Bernard CanReg (23 grudnia 1144) — kardynał prezbiter S. Clemente; archiprezbiter bazyliki watykańskiej; legat papieski w Niemczech Gregorio de Jacinto (18 grudnia 1143) — kardynał diakon S. Angelo in Pescheria; legat papieski w Niemczech Ildebrando Grassi CanReg (22 lutego 1152) — kardynał diakon S. Eustachio; legat papieski w Lombardii
Dwóch nieobecnych mianował Eugeniusz III, po jednym Innocenty II, Celestyn II i Lucjusz II.
Wybór Anastazego IV Dzień po śmierci Eugeniusza III kardynałowie zebrali się w celu dokonania wyboru jego następcy.