Transport odbywał się klasycznymi lokomotywami elektrycznymi z dołączonymi wagonami, tak więc pasażerowie podróżujący z Wiednia musieli się początkowo przesiadaćWedług innych źródeł przesiadki odbywały się tylko przy niektórych kursach, a w przypadku części pociągów nie było to konieczne - następowała tylko zmiana systemu zasilania.. Ta część podróży kończyła się na pierwszej stacji za granicą austriacko-węgierską - w Köpcsény (po niem. Kittsee - obecnie miejscowość ta znajduje się w austriackim Burgenlandzie, ale stacja znajdowała się na terenie dzisiejszej Słowacji)Nie należy mylić z dzisiejszą stacją Kitsee w Austrii, która znajduje się kilka kilometrów na południe, na innej trasie kolejowej., gdzie pasażerowie po raz kolejny musieli się przesiąść, tym razem do składów miejskich z PozsonyWedług innych źródeł przesiadki odbywały się tylko przy niektórych kursach, a w przypadku części pociągów nie było to konieczne.. część miejska w Pozsony – podobnie jak wiedeńska miała charakter tramwajowy. Długość tego odcinka wynosiła 6,5 kilometra, zasilana prądem stałym 550V. Od stacji Köpcsény (Kittsee) prowadziła ona przez Pozsonyligetfalu (niem. Engerau, dzisiejszą Petržalkę) nad Dunaj, następnie wzdłuż ówczesnego Auparku (węg.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Kolej podmiejska Bratysława – Wiedeń · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.