Przyozdobiła ją także freskami.
Wiek XVIII przyniósł kościołowi nowe wyposażenie oraz generalny remont dachu, wnętrz i elewacji. Dzięki Annie z Sanguszków Radziwiłłowej wzbogacił się o dwa ołtarze boczne przytęczowe oraz ołtarze kaplicy Św. Jana Kantego i Wołłowiczów. Osobiste zaangażowanie Anny z Sanguszków może wskazywać na szczególne znaczenie kaplicy Radziwiłłowskiej, ze względu na umieszczone w niej relikwie.
Przekształcono też najbliższe otoczenie kościoła. W latach sześćdziesiątych XVIII wieku wzniesiono dzwonnicę, kostnicę oraz ogrodzenie z bramkami. Także w połowie XVIII wieku wybudowano drewnianą plebanię i drewnianą kuchnię (zamieniona następnie w wikariat). Plebanię w 1803 roku obmurowano cegłą i otynkowano.
Sytuacja ekonomiczna parafii na początku XIX wieku wyglądała następująco. Przy samym kościele istniały zabudowania gospodarskie proboszcza bialskiego, zespół ten składał się z plebanii, kuchni, stajni, spichlerza, dwóch chlewów. Do probostwa należał także drewniany budynek szpitalny (ul. Lubelska), trzy budynki alteryjne i przynależne im place: Najświętszej Panny Różańcowej, św. Jana Nepomucena i św. Wiktora (wszystkie przy ul. Lubelskiej).