mały|Grób Stefana Smólskiego na Starych Powązkach w Warszawie mały|Grób Stefana Smólskiego na Starych Powązkach w Warszawie po renowacji w 2022 roku Stefan Smólski (ur. 2 października (lub 2 września) 1879 w Karolówce na Podolu, zm. 2 lutego 1938 w Warszawie) – polski adwokat, polityk, minister, poseł na Sejm Ustawodawczy oraz senator I kadencji w II RP.
Życiorys Syn Karola i Julii z Jabłońskich. Gimnazjum ukończył w Niemirowie, potem studiował w Odessie i Kijowie. Ukończył szkołę wojskową w Kijowie. W 1914 służył jako porucznik w armii rosyjskiej, szybko zwolniony z powodu ciężkich ran odniesionych w czasie walk o Lwów. Do 1920 działał aktywnie w polskich organizacjach w Kijowie i na Podolu. Po traktacie ryskim osiadł w Warszawie i prowadził tu praktykę adwokacką. Od grudnia 1921 do grudnia 1922 pełnił funkcję wiceprezydenta Warszawy.
W latach 1919–1922 był posłem na Sejm Ustawodawczy, a od listopada 1922 do stycznia 1926 był senatorem.
Od 1 września 1923 do 15 grudnia 1923 był kierownikiem resortu pracy i opieki społecznej w drugim rządzie Wincentego Witosa, następnie wiceministrem spraw wewnętrznych w rządzie Aleksandra Skrzyńskiego, a od 10 maja 1926 do 15 maja 1926 ministrem spraw wewnętrznych w trzecim rządzie Wincentego Witosa, obalonym przez przewrót majowy.