Po przegranych przez Partię Pracy wyborach 1979 r. Shore został opozycyjnym ministrem spraw zagranicznych. W 1980 r. wystartował w wyborach na lidera laburzystów, ale zajął ostatnie miejsce uzyskując 32 głosy. Zwycięzca, Michael Foot, mianował Shore'a Kanclerzem Skarbu w swoim gabinecie cieni. Shore ponownie wystartował w wyborach na lidera partii w 1983 r., ale ponownie zajął ostatnie miejsce. Do 1987 r. był opozycyjnym przewodniczącym Izby Gmin, ale tylko do 1985 r. zasiadł w gabinecie cieni Neila Kinnocka.
W 1987 r. powrócił do tylnych ław parlamentu. Następnie zasiadł w komisji spraw zagranicznych. W 1994 r. został członkiem komisji standardów w życiu publicznym. W 1997 r. zrezygnował z ubiegania się o reelekcję. Został kreowany parem dożywotnim jako baron Shore of Stepney i zasiadł w Izbie Lordów. Zmarł w 2001 r. W tym samym roku ukazała się jego książka poświęcona sprawom europejskim pt. Separate Ways.
Linki zewnętrzne Biogram Shore'a na stronach BBC
Kategoria:Parowie dożywotni Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 1964–1966 Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 1966–1970 Kategoria:Brytyjscy